Code blocks

Język programowania – zbiór zasad określających, kiedy ciąg symboli tworzy program komputerowy
oraz jakie obliczenia opisuje

Funkcja: Język programowania służy do tworzenia programów komputerowych, których zadaniem jest przetwarzanie danych, wykonywanie obliczeń i algorytmów oraz kontrolowanie/obsługa zewnętrznych urządzeń, np. drukarek, robotów 

Przeznaczenie: Języki naturalne służą do komunikacji między ludźmi, natomiast języki programowania umożliwiają wydawanie poleceń maszynom. Niektóre z języków są wykorzystywane również do kontrolowania jednego urządzenia przez inne. Przykładowo, program wykonywany na komputerze może wygenerować kod PostScript do sterowania pracą drukarki bądź wyświetlacza.

Konstrukcje składniowe: Język programowania może zawierać konstrukcje składniowe do manipulowania strukturami danych oraz zarządzania przepływem sterowania.

Moc:Teoria obliczeń klasyfikuje języki według rodzajów obliczeń, które można za ich pomocą zrealizować (hierarchia Chomsky'ego). We wszystkich językach zupełnych w sensie Turinga da się zaimplementować ten sam zbiór algorytmów. Przykładem często stosowanego języka niezupełnego jest SQL służący do komunikacji z bazą danych.

Języki, w których nie da się realizować obliczeń (języki znaczników, jak HTML czy XML oraz gramatyki formalne, np. BNF), nie są zazwyczaj uznawane za języki programowania.


Interpreter – program komputerowy, który analizuje kod źródłowy programu, a przeanalizowane fragmenty wykonuje.
Realizowane jest to w inny sposób niż w procesie kompilacji, podczas którego nie wykonuje się wejściowego programu (kodu źródłowego), lecz tłumaczy go do wykonywalnego kodu maszynowego lub kodu pośredniego, który jest następnie zapisywany do pliku w celu późniejszego wykonania.


Kompilator – program służący do automatycznego tłumaczenia kodu napisanego w jednym języku (języku źródłowym) na równoważny kod w innym języku (języku wynikowym) [1]. Proces ten nazywany jest kompilacją. W informatyce kompilatorem nazywa się najczęściej program do tłumaczenia kodu źródłowego w języku programowania na język maszynowy. Niektóre z nich tłumaczą najpierw do języka asemblera, a ten na język maszynowy jest tłumaczony przez asembler.


Język niskiego poziomu – typ języka programowania, który w małym stopniu abstrahuje od konstrukcji jednostki centralnej komputera. Innymi słowy, język ten wykazuje duże podobieństwo do kodu maszynowego, zaś kompilacja jest w miarę nieskomplikowana.

 Język maszynowy-(kod maszynowy) – język programowania, w którym zapis programu wymaga instrukcji bezpośrednio jako liczb, które są rozkazami i danymi bezpośrednio pobieranymi przez procesor wykonujący ten program.

Język wysokiego poziomu -(autokod) – typ języka programowania, którego składnia i słowa kluczowe mają maksymalnie ułatwić rozumienie kodu programu dla człowieka, tym samym zwiększając poziom abstrakcji i dystansując się od sprzętowych niuansów. Kod napisany w języku wysokiego poziomu nie jest bezpośrednio „zrozumiały” dla komputera – większość kodu stanowią tak naprawdę normalne słowa, np. w języku angielskim. Aby umożliwić wykonanie programu napisanego w tym języku należy dokonać procesu kompilacji.

Algorytm iteracyjny

Algorytm z iteracją-to taki, w którym trzeba wielokrotnie powtarzać instrukcję, aby warunek został spełniony.
Iteracja-inaczej zwana jest pętlą i oznacza wielokrotne wykonywanie instrukcji

Algorytm warunkowy

Algorytm warunkowy-to taki, w którym wykonanie instrukcji uzależnione jest od spełnienia lub niespełnienia warunku.

Algorytm liniowy

Algorytm liniowy-to taki, w którym nie określono żadnych warunków. Jest też nazywany sekwencyjnym, gdyż każdy z kroków w tym algorytmie następuje sekwencyjnie, czyli wykonanie jednej sekwencji powoduje przejście bezpośrednio do następnej.

Algorytmy

Definicja

Algorytm – w matematyce oraz informatyce to skończony, uporządkowany ciąg jasno zdefiniowanych czynności, koniecznych do wykonania pewnego zadania.

Cechy algorytmów:
- poprawność (algorytm daje dobre wyniki),
- jednoznaczność (daje takie same wyniki przy takich samych danych),
- skończoność (wykonuje się w skończonej ilości kroków),
- sprawność (czasowa - szybkość działania i pamięciowa - "zasobożerność")

Rodzaje algorytmów:
-warunkowe (rozgałęzione, "jeżeli")
-liniowe (najprostsze)-iteracyjne (pętla, powtarzanie danej czynności aż do powstania warunku)
-rekurencyjne (odwoływanie się, wykonywanie tej samej czynności aż do dotarcia do celu)

Reprezentacja algorytmów:
-lista kroków
-algorytm graficzny (schemat blokowy)
-pseudokod
-kod źródłowy w wybranym języku programowania

Bazy danych w arkuszu kalkulacyjnym

Baza danych – zbiór danych zapisanych zgodnie z określonymi regułami.

Wiersze w bazie danych(zbiory informacji)  nazywamy REKORDAMI
Rekordy dzielą się na POLA - jedna informacja jest to pole bazy danych.

W danym polu.kolumnie nie może być pomieszany typ danych. Wszystkie rekordy muszą być jednakowo zdefiniowane ("fizyczny" i "_fizyczny" to zupełnie różne rzeczy)

Wiersz nagłówkowy - nagłówki danych

W zakładce danych możemy pobrać dane z Access - służy do zarządzania bazą danych

Jakie operacje możemy wykonać?Sortuj - wg nazwisko, wartość, dodaj poziom imię, data urodzenia,  trzeba zaznaczyć bez pierwszej kolumny żeby liczby porządkowe się nie pomieszały, trzeba zaznaczać wszystkie, ponieważ mogą pomieszać się wewnątrz
Filtrowanie bazy danych- przy strzałeczkach mamy filtr , wybiera z całej bazy rekordy z określonymi informacjami.
Jak ustawić płeć? =jeżeli(prawy(C2;1)="A";"KOBIETA";"MĘŻCZYZNA")
(prawy, lewy -zwraca fragment tekstu z lewej lub prawej strony komórki.)
-aby policzyć robotników; sortuj wg.stanowiska, funkcja licznik, suma częściowa

Obliczenia z czasem

Jak obliczyć w Excelu pieniądze należne za wypożyczanie sprzętu sportowego ?

data, ogólna funkcja,  dodać czas w zakresie od 0 do 1.   np. 0,5 - godzina 12:00
  format niestandardowy rr-mm-dd-gg-mm
b1-15 liczb w
 dol,c piłka siatkowa, nożna,  rakiety, materac,  d 0,55,   1,35
drugi arkusz  lp  1.5  c. pozycja z listy
(data wyszukaj pionowo)
nazwa wyszukaj pionowo szuk. wartosc c3,  tabela tablica, całość 1 arkusza  nr ind. 2.
poz z listy przypadkowe liczby,  1-3
godz, wypoz, godz oddania teraz różnica godz oddania minus godz wypoz,
ilość dni, godz, min, zaokraglenie,
ilość dni funkcja =liczba.całk()
ilość godzin =godzina()
ilość minut = minuta(H3)
zaokrąglenie: =jeżeli(K3<=15;0;jeżeli(K3>45;1;0,5) jeśli ta komórka będzie mniejsza lub równa 15, podstaw zero,  jeżeli większa niż 45 podstaw 1, w innym wypadku 0,5
do zapłaty= stawka godzinowa razy ilość dni razy 24.  plus ilość godzin plus zaokrąglenie tych godzin.